Η Αμφιλοχία είναι μια μικρή πόλη. Ένας τόπος όπου οι περισσότεροι άνθρωποι γνωρίζονται μεταξύ τους.
Αυτό από μόνο του θα μπορούσε να είναι ένα μεγάλο πλεονέκτημα. Να υπάρχει εμπιστοσύνη, αλληλεγγύη και πραγματική αλληλοστήριξη ανάμεσα στους ανθρώπους.
Δυστυχώς όμως υπάρχει και μια νοοτροπία που πολλές φορές λειτουργεί σαν δηλητήριο για την τοπική κοινωνία: η ρουφιανιά και το κουτσομπολιό.
Σε μια μικρή πόλη η φήμη ενός ανθρώπου μπορεί να χτιστεί με κόπο πολλών ετών, αλλά να καταστραφεί μέσα σε λίγες ώρες.
Μια φήμη, μια κακόβουλη κουβέντα ή μια ιστορία που μεγαλώνει και παραμορφώνεται καθώς περνά από στόμα σε στόμα, μπορεί να κάνει μεγάλη ζημιά.
Το πρόβλημα δεν είναι απλώς οι κουβέντες.
Το πρόβλημα είναι η νοοτροπία που οδηγεί ορισμένους ανθρώπους να παρακολουθούν τη ζωή των άλλων περισσότερο από τη δική τους. Να ασχολούνται με το τι κάνει ο διπλανός τους, πού πάει, με ποιον μιλάει ή τι υποτίθεται ότι έκανε.
Ακόμη χειρότερα είναι όταν αυτή η νοοτροπία οδηγεί σε ρουφιανιές και κακόβουλες συμπεριφορές που σπέρνουν διχόνοια και καχυποψία μέσα στην κοινωνία.
Καμία πόλη δεν μπορεί να προχωρήσει μπροστά όταν οι άνθρωποι φοβούνται τα λόγια που λέγονται πίσω από την πλάτη τους.
Όταν η φήμη γίνεται όπλο και το κουτσομπολιό καθημερινή συνήθεια.
Η Αμφιλοχία έχει ανάγκη από περισσότερη εμπιστοσύνη και λιγότερη κακολογία. Από ανθρώπους που κοιτούν μπροστά και δημιουργούν, όχι από εκείνους που ζουν μέσα από τις ζωές των άλλων.
Γιατί στο τέλος της ημέρας, το μέλλον μιας πόλης δεν χτίζεται με ψιθύρους — αλλά με σεβασμό.
Άρθρο του Κωνσταντίνου Σκυλογιάννη.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου