Στην Αμφιλοχία όλοι λίγο-πολύ γνωριζόμαστε.
Οι φιλίες, οι παρέες και οι κοινωνικές σχέσεις παίζουν μεγάλο ρόλο στην καθημερινότητά μας.
Αυτό από μόνο του είναι όμορφο. Δημιουργεί οικειότητα, εμπιστοσύνη, μια αίσθηση ότι δεν είσαι μόνος.
Όμως, μέσα σε αυτή τη κοντινή κοινωνία, υπάρχουν και πράγματα που δεν φαίνονται με την πρώτη ματιά.
Υπάρχουν πιέσεις που δεν λέγονται ανοιχτά.
Λέγονται με μισές κουβέντες, με «συμβουλές», με δήθεν ενδιαφέρον. Και κάπου εκεί αρχίζει το πρόβλημα.
Όταν η ενοχή γίνεται εργαλείο
Ποιος δεν έχει ακούσει σε παρέα τη φράση:
«Αν ήσουν πραγματικά φίλος μου, θα το έκανες».
Στην αρχή δεν σου χτυπάει άσχημα. Μπορεί να αφορά μια απλή έξοδο, μια εκδρομή, μια κοινή δραστηριότητα. Όμως, αν το καλοσκεφτείς, δεν είναι αθώα φράση.
Σε βάζει στη θέση να αποδείξεις τη φιλία σου, όχι με σεβασμό, αλλά με υποχώρηση.
Και σιγά-σιγά, χωρίς να το καταλάβεις, αρχίζεις να κάνεις πράγματα όχι επειδή τα θέλεις, αλλά επειδή «πρέπει».
Το «μην κάνεις παρέα με αυτόν»
Σε μια μικρή κοινωνία όπως η δική μας, αυτές οι κουβέντες ακούγονται συχνά:
«Μην κάνεις παρέα με τον τάδε, δεν είναι καλός άνθρωπος»
«Αν συνεχίσεις να κάνεις παρέα μαζί του, θα απομακρυνθώ»
Συνήθως παρουσιάζονται σαν ενδιαφέρον ή προστασία.
Στην πράξη όμως, είναι έλεγχος. Κάποιος προσπαθεί να ορίσει με ποιους θα κάνεις παρέα, ποιον θα εμπιστεύεσαι, ποιον θα κρατάς στη ζωή σου.
Και τότε η φιλία παύει να είναι ελεύθερη επιλογή.
Ρουφιανιές και κουτσομπολιά
Άλλο μεγάλο πρόβλημα: τα κουτσομπολιά.
Ιστορίες που δεν ειπώθηκαν ποτέ όπως έγιναν. Λεπτομέρειες που «χάνονται». Λόγια που προστίθενται.
Κάποιος «είπε ότι…»
Κάποιος «έκανε κάτι σε μια εκδήλωση…»
Κάποιος «δεν είναι όπως φαίνεται…»
Αυτά τα πράγματα διαλύουν φιλίες χωρίς καν να δοθεί η ευκαιρία στον άλλον να μιλήσει.
Δημιουργούν καχυποψία και χωρίζουν τις παρέες σε στρατόπεδα.
Πώς λειτουργεί όλη αυτή η πίεση
Δεν γίνεται τυχαία.
Η αποδοχή και η απογοήτευση χρησιμοποιούνται σαν ανταμοιβή και τιμωρία
Ο πιο «δυνατός» ή «σοφός» της παρέας επηρεάζει τους υπόλοιπους
Η ενοχή γίνεται μοχλός για να κάνεις αυτό που θέλει ο άλλος
Μικρά λόγια, επαναλαμβανόμενα, που στο τέλος αλλάζουν συμπεριφορές.
Πώς κρατιούνται οι φιλίες υγιείς
Το πρώτο και πιο σημαντικό: να ακούς, αλλά να κρίνεις μόνος σου.
Βάλε όρια χωρίς ενοχές
Μίλα ανοιχτά όταν κάτι σε πιέζει
Μην αποδέχεσαι κουβέντες που σε στρέφουν εναντίον άλλων χωρίς αποδείξεις.
Και ίσως το πιο ουσιαστικό απ’ όλα:
κρίνε τους ανθρώπους από τη δική σου εμπειρία, όχι από φήμες, κουτσομπολιά ή πιέσεις τρίτων.
Η φιλία φαίνεται στην πράξη, όχι στα λόγια των άλλων.
Άρθρο του Κωνσταντίνου Σκυλογιάννη
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου